,Wykaz jest publikacją opracowaną przez Komisję jako realizacja zapisu § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie trybu i zakresu działania Państwowej Rady Geodezyjnej i Kartograficznej i Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasad wynagradzania ich członków wprowadzonego nowelizacją rozporządzenia z 2009 roku.,W wykazie umieszczono 195 państw uznawanych przez Rzeczpospolitą Polską (tj. 193 państwa członkowskie ONZ oraz Kosowo i Watykan) i 69 terytoriów niesamodzielnych. Załącznikiem do wykazu jest lista dziewięciu terytoriów o nieustalonym lub spornym statusie międzynarodowym.,Zawarte w wykazie nazwy państw, terytoriów i ich stolic uzyskały akceptację Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Informacje o przynależności politycznej terytoriów oraz przypisy wyjaśniające status państw i terytoriów albo ich nazwy pochodzą od MSZ. Przymiotniki od nazw państw i terytoriów oraz nazwy mieszkańców podano zgodnie z opinią wydaną przez Zespół Ortograficzno-Onomastyczny Rady Języka Polskiego. Również z językoznawcami konsultowana była podana w wykazie odmiana nazw.,Dla każdego państwa podano następujące informacje:,Analogiczne informacje jak te dotyczące państw podano również przy terytoriach niesamodzielnych i o nieustalonym lub spornym statusie międzynarodowym, jedynie zamiast nazw obywateli podano nazwy mieszkańców danego terytorium. Dodatkową informacją podaną przy terytoriach jest przynależność polityczna.,Zgodnie z § 3 ust. 3 wyżej wymienionego rozporządzenia urzędowy wykaz nazw państw i terytoriów niesamodzielnych publikowany jest w celu stosowania przez podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.,

,Polski przewodnik toponimiczny dla redaktorów map i innych użytkowników,Podczas czwartej i piątej Konferencji ONZ w sprawie Standaryzacji Nazw Geograficznych, które odbyły się w 1982 roku w Genewie i w 1987 roku w Montrealu, przyjęto rezolucje zalecające publikowanie przez poszczególne kraje członkowskie przewodników toponimicznych. Przewodniki te powinny zawierać informacje umożliwiające kartografom oraz innym użytkownikom zagranicznym zrozumienie zasad stosowania nazewnictwa geograficznego w danych państwach.,W 1993 roku ukazał się polski przewodnik toponimiczny (The Polish Toponymic Guidelines). W 1999 roku ukazało się drugie zaktualizowane i rozszerzone wydanie przewodnika, zatytułowane „Toponymic Guidelines of Poland for Map Editors and Other Users”, zawierające m.in. opis nowego podziału administracyjnego kraju. Trzecie zaktualizowane wydanie przewodnika ukazało się w 2002 roku w wersji angielskojęzycznej, jak dwa wcześniejsze wydania, oraz rosyjskojęzycznej (Польское топонимическое руководство для издателей карт и других потребителей). Czwarte wydanie przewodnika z 2010 r. zostało gruntownie zmienione i rozbudowane – wynikało to z istotnych zmian, jakie zaszły w Polsce w zakresie nazewnictwa geograficznego po ukazaniu się trzeciego wydania przewodnika. W 2003 roku została przyjęta „Ustawa o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych” regulująca zasady ustalania, zmieniania i znoszenia urzędowych nazw geograficznych, natomiast w 2005 roku przyjęto „Ustawę o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym” umożliwiającą wprowadzanie dodatkowych nazw geograficznych w językach mniejszości narodowych i etnicznych oraz w języku regionalnym.,Piąte wydanie przewodnika ukazuje się 14 lat po wydaniu poprzednim. Uwzględnia ono aktualizacje wynikające ze zmian zasad i podstaw prawnych standaryzacji nazewnictwa geograficznego w Polsce, stosowanych i dostępnych materiałów źródłowych – zwłaszcza map i baz danych udostępnianych przez Służbę Geodezyjną i Kartograficzną, danych dotyczących mniejszości narodowych, etnicznych i społeczności posługujących się językiem regionalnym oraz podziału administracyjnego Polski. W części dotyczącej języka polskiego podano także informacje o zmianach w ortografii w zakresie zapisu nazw własnych, wchodzących w życie w 2026 r. Zaktualizowane zostały załączniki dotyczące wykazu powiatów i ich siedzib według województw, słownika dawnych terminów topograficznych oraz dołączona została aktualna mapa w skali 1:2 500 000 przedstawiająca podział administracyjny na dzień 1 stycznia 2024 r.,Podobnie jak wydanie z 2010 r. przewodnik jest publikacją dwujęzyczną – z równoległymi tekstami po angielsku i po polsku. Dzięki temu z przewodnika mogą korzystać zarówno odbiorcy zagraniczni, jak i krajowi.,

,Wojewódzki zasób geodezyjny i kartograficzny prowadzony jest przez Marszałka Województwa Mazowieckiego na podstawie art. 7c Ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 z późn. zm.).,W wojewódzkim zasobie geodezyjnym i kartograficznym gromadzone są takie materiały jak:,Dane dostępne są powszechnie w postaci usług danych przestrzennych tj. usługi wyszukiwania i przeglądania.,

,Wojewódzki zasób geodezyjny i kartograficzny prowadzony jest przez Marszałka Województwa Mazowieckiego na podstawie art. 7c Ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 z późn. zm.).,W wojewódzkim zasobie geodezyjnym i kartograficznym gromadzone są takie materiały jak:,

,Wojewódzki zasób geodezyjny i kartograficzny prowadzony jest przez Marszałka Województwa Mazowieckiego na podstawie art. 7c Ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 z późn. zm.).,W wojewódzkim zasobie geodezyjnym i kartograficznym gromadzone są takie materiały jak:,

,Elaboration intended for the blind that covers general geographic and thematic issues regarding the area of Poland.,

,Wojewódzki zasób geodezyjny i kartograficzny prowadzony jest przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego na podstawie art. 7c Ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2024 poz. 1151).,Dane udostępnione są na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (t.j. Dz.U. 2025 poz. 242) w wersji do pobrania (format GML) oraz w postaci usługi WMS.,Web Map Service (WMS) to stworzony przez Open Geospatial Consortium (OGC) standard udostępniania map w postaci rastrowej za pomocą interfejsu HTTP. Każdy użytkownik może przeglądać (bez możliwości wprowadzania zmian) wszystkie udostępnione informacje lub tylko wybrane warstwy.,

,In the National Geodetic and Cartographic Resources are collected and available information and data (including archival) of basic geodetic points for the entire country in the networks.,Coordinates of the horizontal basic network are available in the spatial reference system "PL-ETRF89" or "PL-ETRF2000" and the national coordinate systems,„PL-1992” i ”PL-2000”.,The heights of levelling network are available in The Height Normal System PL-KRON86-NH i PL-EVRF2007-NH. For some points the ellipsoid heights are definied in according to the ellipsoid GRS 80.,,,