,Siatki podziału na arkusze dla numerycznego modelu terenu (NMT) w układzie PL-1992 oraz PL-2000.,

,Siatki podziału na arkusze dla ortofotomapy w układzie PL-1992 i PL-2000,

,In the National Geodetic and Cartographic Resources are collected and available information and data (including archival) of basic geodetic points for the entire country in the networks.,Coordinates of the horizontal basic network are available in the spatial reference system "PL-ETRF89" or "PL-ETRF2000" and the national coordinate systems,„PL-1992” i ”PL-2000”.,The heights of levelling network are available in The Height Normal System PL-KRON86-NH i PL-EVRF2007-NH. For some points the ellipsoid heights are definied in according to the ellipsoid GRS 80.,,,

,Polski przewodnik toponimiczny dla redaktorów map i innych użytkowników,Podczas czwartej i piątej Konferencji ONZ w sprawie Standaryzacji Nazw Geograficznych, które odbyły się w 1982 roku w Genewie i w 1987 roku w Montrealu, przyjęto rezolucje zalecające publikowanie przez poszczególne kraje członkowskie przewodników toponimicznych. Przewodniki te powinny zawierać informacje umożliwiające kartografom oraz innym użytkownikom zagranicznym zrozumienie zasad stosowania nazewnictwa geograficznego w danych państwach.,W 1993 roku ukazał się polski przewodnik toponimiczny (The Polish Toponymic Guidelines). W 1999 roku ukazało się drugie zaktualizowane i rozszerzone wydanie przewodnika, zatytułowane „Toponymic Guidelines of Poland for Map Editors and Other Users”, zawierające m.in. opis nowego podziału administracyjnego kraju. Trzecie zaktualizowane wydanie przewodnika ukazało się w 2002 roku w wersji angielskojęzycznej, jak dwa wcześniejsze wydania, oraz rosyjskojęzycznej (Польское топонимическое руководство для издателей карт и других потребителей). Czwarte wydanie przewodnika z 2010 r. zostało gruntownie zmienione i rozbudowane – wynikało to z istotnych zmian, jakie zaszły w Polsce w zakresie nazewnictwa geograficznego po ukazaniu się trzeciego wydania przewodnika. W 2003 roku została przyjęta „Ustawa o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych” regulująca zasady ustalania, zmieniania i znoszenia urzędowych nazw geograficznych, natomiast w 2005 roku przyjęto „Ustawę o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym” umożliwiającą wprowadzanie dodatkowych nazw geograficznych w językach mniejszości narodowych i etnicznych oraz w języku regionalnym.,Piąte wydanie przewodnika ukazuje się 14 lat po wydaniu poprzednim. Uwzględnia ono aktualizacje wynikające ze zmian zasad i podstaw prawnych standaryzacji nazewnictwa geograficznego w Polsce, stosowanych i dostępnych materiałów źródłowych – zwłaszcza map i baz danych udostępnianych przez Służbę Geodezyjną i Kartograficzną, danych dotyczących mniejszości narodowych, etnicznych i społeczności posługujących się językiem regionalnym oraz podziału administracyjnego Polski. W części dotyczącej języka polskiego podano także informacje o zmianach w ortografii w zakresie zapisu nazw własnych, wchodzących w życie w 2026 r. Zaktualizowane zostały załączniki dotyczące wykazu powiatów i ich siedzib według województw, słownika dawnych terminów topograficznych oraz dołączona została aktualna mapa w skali 1:2 500 000 przedstawiająca podział administracyjny na dzień 1 stycznia 2024 r.,Podobnie jak wydanie z 2010 r. przewodnik jest publikacją dwujęzyczną – z równoległymi tekstami po angielsku i po polsku. Dzięki temu z przewodnika mogą korzystać zarówno odbiorcy zagraniczni, jak i krajowi.,